Τα έντονα συναισθήματα τα οποία βίωσε με την κατάκτηση του Κυπέλλου με τον ΟΦΗ μετέφερε στην ιστοσελίδα «b92.net» ο εκ των αρχηγών των Κρητικών, Φίλιπ Μπαΐνοβιτς.

Ο Σέρβος μέσος ανέφερε πως στη φιέστα στους δρόμους του Ηρακλείου υπήρξαν 30.000 άνθρωποι που έκλαιγαν, ενώ στην πόλη της Κρήτης ουδείς αφήνει τους ανθρώπους της ομάδας να πληρώσουν το οτιδήποτε.

Παράλληλα, ο Μπαΐνοβιτς στάθηκε στο πως έζησε τον τελικό από τον πάγκο, για το μέλλον του στον ΟΦΗ αλλά και για την περίπτωση του Έντι Σαλσέδο.

Αναλυτικά οι δηλώσεις του Φίλιπ Μπαΐνοβιτς:

Για τη φιέστα στο Ηράκλειο: «Ειλικρινά, νομίζω ότι τo συνειδητοποιήσαμε όλοι μόλις χθες, όταν είδαμε τόσο πολύ κόσμο στους δρόμους. Λένε ότι δεν ήταν ποτέ έτσι, επειδή αυτός είναι ο πρώτος τίτλος που έχει κερδίσει ο ΟΦΗ εδώ και περισσότερα από 35 χρόνια. Νομίζω ότι υπήρχαν περίπου 30.000 άνθρωποι στους δρόμους.

Ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει πλήρως ότι είμαστε μέρος της ιστορίας και κάναμε κάτι τόσο μεγάλο, αλλά είναι σίγουρα ένα όμορφο συναίσθημα και εξακολουθώ να το απολαμβάνω. Δεν υπάρχει περίπτωση να σε αφήσουν να πληρώσεις για οτιδήποτε στην πόλη.

Η χθεσινή βόλτα με το λεωφορείο στην πόλη διήρκεσε σχεδόν πέντε ώρες. Κυριολεκτικά δεν μπορούσαμε να κινηθούμε λόγω των ανθρώπων που μας ακολουθούσαν όλη την ώρα, ακόμα και αυτοί που δεν μπορούσαν να βγουν έξω, έκλαιγαν και μας χαιρετούσαν. Οι άνθρωποι είναι πολύ ευαίσθητοι και βιώνουν όλα αυτά με έναν όμορφο, συναισθηματικό τρόπο.

Αυτό σημαίνει απίστευτα πολλά για τους οπαδούς. Είμαι εδώ δύο χρόνια και αυτός είναι ο δεύτερος τελικός μας στη σειρά. Και τις δύο φορές μας ακολούθησε ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων. Μου αρέσει πολύ αυτός ο τοπικός "πατριωτισμός" εδώ. Αν και υπάρχουν εξαιρέσεις, όλη η πόλη εξακολουθεί να υποστηρίζει τον ΟΦΗ.

Ακόμα και σήμερα, κάθε άλλος άνθρωπος στον δρόμο – είτε εργάζεται σε κατάστημα είτε σε καφετέρια – φοράει διακριτικά συλλόγου. Μου θυμίζει περισσότερο την κατάσταση στη Σερβία με τη Βοϊβοντίνα στο Νόβι Σαντ, τη Ραντνίτσκι στο Κραγκούγιεβατς ή το Νόβι Παζάρ. Δεν είναι όλοι τους παθιασμένοι οπαδοί, αλλά ολόκληρες οικογένειες έρχονται στους αγώνες, κάτι που είναι πραγματικά ωραίο να το βλέπεις».

Για το πως έζησε τον τελικό από τον πάγκο: «Το να παρακολουθώ τον τελικό από τον πάγκο ήταν πολύ αγχωτικό. Ως υπαρχηγός, ένιωσα το βάρος, επειδή ο προπονητής περιμένει από εμάς τους τρεις αρχηγούς να ηρεμήσουμε την ομάδα και να μιλήσουμε στους παίκτες κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Αν και δεν έπαιξα, είχα την ανάγκη να εμψυχώνω την ομάδα όλη την ώρα.

Όταν ο ΠΑΟΚ ισοφάρισε σε 2-2 στις καθυστερήσεις και βρισκόταν σε μεγάλη φόρμα, λίγοι πίστευαν ότι θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε. Ήταν πολύ τεταμένες οι στιγμές, ο προπονητής δίσταζε αν θα με έβαζε στο κέντρο ή αν θα έβαζε επιθετικό. Ωστόσο, όταν σκοράραμε από το πέναλτι, όλοι νιώσαμε εκείνη τη στιγμή ότι το τρόπαιο ήταν δικό μας».

Για τους χαμένους τελικούς από τον Ολυμπιακό σε Κύπελλο και Super Cup: «Κερδίσαμε πολλή εμπειρία από τους προηγούμενους τελικούς. Τον Ιανουάριο, παίξαμε στον τελικό του Super Cup εναντίον του Ολυμπιακού, δεχτήκαμε τρία γκολ στην παράταση και χάσαμε άδικα με 3-0, παρόλο που είχαμε μεγάλες ευκαιρίες να κερδίσουμε πριν από αυτό. Λόγω αυτής της εμπειρίας, μπήκαμε σε αυτόν τον τελικό πολύ πιο ήρεμοι και με περισσότερη πίστη στον εαυτό μας, παρόλο που παίξαμε εναντίον ενός εξαιρετικού αντιπάλου.

Όσον αφορά την αντιπαλότητα, οι οπαδοί του ΠΑΟΚ και του ΟΦΗ είναι έχουν "αδελφικές" σχέσεις, επισκέπτονται ο ένας τον άλλον στους αγώνες και τραγουδούν μαζί. Γι’ αυτόν τον λόγο και για την σχέση μεταξύ των οπαδών, μάλλον θα προτιμούσα να νικήσουμε μια άλλη ομάδα στον τελικό, όχι τον ΠΑΟΚ».

Για τον τραυματισμό και την επιστροφή του: «Όταν ήρθα εδώ, άρχισα να παίζω σε υψηλό επίπεδο, μιλούσαμε ήδη για ένα νέο συμβόλαιο, και μετά, δυστυχώς, μου συνέβη αυτός ο σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο. Ο σύλλογος έδειξε πόσο με εκτιμούσε δίνοντάς μου τότε τον ρόλο του υπαρχηγού, κάτι που με βοήθησε απίστευτα ψυχολογικά.

Η ανάρρωση πήρε πολύ χρόνο, περίπου ένα χρόνο και τρεις μήνες. Έκανα μια επέμβαση στην Αθήνα, αλλά εκεί δεν πήγε καλά. Η συνεργασία με τα παιδιά από το Physio Group από το Βελιγράδι κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών με βοήθησε πολύ. Αν δεν ήταν αυτοί, δεν θα επέστρεφα καν στο γήπεδο. Τώρα σιγά σιγά επιστρέφω σε φόρμα, μιλάω συνεχώς με τον προπονητή. Παρόλο που το πρωτάθλημα τελείωσε, είμαι εδώ, έχω μερικά λεπτά συμμετοχής και ελπίζω για το καλύτερο».

Για τη συνεργασία του με τον Μίλαν Ράσταβατς: «Είχα καλή συνεργασία με τον Μίλαν Ράσταβατς και το προπονητικό του επιτελείο, αλλά δεν συνεργαστήκαμε πολύ γιατί τραυματίστηκα λίγο μετά την άφιξή τους. Όταν ανάρρωσα, είχαν ήδη φύγει. Ωστόσο, έκαναν καλή δουλειά, έφτασαν στον τελικό μετά από πολλά χρόνια και άφησαν θετικές εντυπώσεις.

Γενικά, πολλοί από τους Σέρβους παίκτες που έπαιξαν εδώ, άφησαν ένα μεγάλο σημάδι, οι οπαδοί τους αναφέρουν συνεχώς. Γι’ αυτό σημαίνει πολλά για μένα το γεγονός ότι, ως υπαρχηγός, είμαι μέλος της ομάδας που κατέκτησε το τρόπαιο, αν και αυτή τη σεζόν λόγω τραυματισμού δεν έπαιξα όσο ήθελα».

Για τα «σενάρια» από τη Σερβία για το ενδιαφέρον της Βοϊβοντίνα για τον Σαλσέδο: «Ο Σαλσέδο είναι ένας κορυφαίος επιθετικός. Η Ίντερ τον αγόρασε 10 εκατομμύρια όταν ήταν μόλις 16 ετών. Είναι πολύ ευέξαπτος, κάτι που μπορεί να τον εμποδίζει να βρεθεί σε μεγαλύτερα πρωταθλήματα, επειδή ρεαλιστικά έχει την ποιότητα να σκοράρει με μεγάλη ικανότητα στη Serie A ή την Ισπανία. Τώρα έχει ωριμάσει πολύ και ειλικρινά θα ήθελα να πάει στη Βοϊβοντίνα, θα ήταν ένα τεράστιο πλεονέκτημα για το ποδόσφαιρό μας αν ένας τέτοιος παίκτης ερχόταν στη σωστή ηλικία».

Για το μέλλον του: «Το συμβόλαιό μου λήγει και είχαμε κάποιες συζητήσεις για επέκταση, αλλά προς το παρόν δεν έχουμε συμφωνήσει. Θα δούμε τι θα συμβεί στη συνέχεια όταν ηρεμήσει λίγο αυτή η ευφορία για την κατάκτηση του κυπέλλου. Μόλις έχω αναρρώσει από τραυματισμό και σιγά σιγά επιστρέφω στον ρυθμό μου, οπότε τώρα είναι απόλυτη προτεραιότητά μου να βρίσκομαι σε ομάδα όπου θα έχω χρόνο συμμετοχής για να επιστρέψω στο παλιό μου επίπεδο».